Selasa, Mac 03, 2015

Hina-Matsuri: Perayaan untuk Anak Gadis di Jepun

Hina-Matsuri disambut setiap tahun pada 3 Mac

Hina-Matsuri adalah perayaan khusus untuk anak-anak gadis di Jepun.  Perayaan ini disambut hampir setiap keluarga di Jepun untuk berdoa akan kesihatan dan kegembiraan anak perempuan mereka dalam keluarga.

Perayaan ini disambut pada 3 hari bulan Mac setiap tahun. Orang Jepun sekarang merayakan Hina-Matsuri berpandukan takwin suria.  Tetapi sebelum tahun 1872, orang Jepun menyambut Hina-Matsuri berpandukan takwim bulan dan perayaan itu adalah pada masa bunga pic berkembang. Oleh sebab itulah, Hina-Matsuri juga ada nama lain iaitu "Momo no Sekku" yang bermaksud perayaan pic.  Di Jepun, ada perayaan lain yang bernama "Tango no Sekku" iaitu perayaan untuk anak-anak lelaki dan disambut pada 5 hari bulan Mei setiap tahun.

sekumpulan anak patung yang bernama Hina-Ningyou

Jika anak perempuan lahir, keluarganya akan mendapat sekumpulan anak patung yang bernama Hina-Ningyou sebelum Hina-Matsuri yang pertama datang.  Kumpulan anak patung itu sekurang-kurang ada sepasang anak patung yang bernama Odairisama (anak patung lelaki) dan Ohinasama (anak patung perempuan).  Kadangkala di pentas Hina-Ningyou, terdapat tiga anak patung perempuan yang bekerja untuk Odairisama dan Ohinasama, lima anak patung lelaki yang bermain alat muzik dan lain-lain ada juga.  Semua anak patung itu biasanya memakai pakaian tradisi bagi keluarga bangsawan pada zaman dahulu.

Odairisama (anak patung lelaki) dan Ohinasama (anak patung perempuan)
 
Apabila Hina-Matsuri hampir tiba, keluarga yang ada anak perempuan meletakkan anak patung itu di bilik anak-anak perempuan mereka atau di bilik lain di dalam rumah mereka.  Pada hari Hina-Matsuri, ada majlis makan dan minum bersama-sama di depan pentas Hina-Ningyou itu untuk berdoa akan kesihatan dan kegembiraan anak-anak perempuan mereka.   Dalam majlis bersifat klasik itu, mereka akan makan sejenis kuih yang dinamakan Hishimochi, sejenis biskut tawar iaitu Hina-Arare dan minum Amazake iaitu arak nasi dan meletakkan bunga pic untuk anak patung itu.


Hishimochi

Hina-Arare

Amazake

Biasanya, seorang anak perempuan ada sekumpulan Ohinasama.  Sebaik sahaja Hina-Matsuri berakhir, keluarga anak perempuan itu mesti menyimpan semua anak patung Hina-Ningyou dengan cepat.  Ada orang yang berkata, kalau keluarga tersebut terus meletakkan Hina-Ningyou itu di bilik, anak perempuan tersebut tidak boleh berkahwin.        



Junko Mori
Sahabat KIKBM


Selasa, Januari 27, 2015

Corak Busana Pada Dinasti Ming

Zhang Qian (Hidayu) membuat pembentangan kertas kerja yang bertajuk 'Corak Busana Pada Dinasti Ming'

Negara China, salah satu daripada empat tamadun purba di dunia. Tamadun kegemilangan China dilahirkan dalam sejarah selama lebih 5000 tahun. Antaranya, terdapat banyak kebudayaan yang bernilai seperti mutiara yang bertaburan dalam lautan tamadun. Misalnya, penciptaan corak busana sudah bermula pada awal tamadun China. Namun, saya hanya akan membincangkan tajuk tentang corak busana pada dinasti Ming. Ini sebabkan, ramai orang sudah mempunyai kemahiran untuk mencipta pelbagai corak busana pada dinasti ini. Selain itu, tema corak atau cara pembuatan busana telah menurunkan teori tradisional dan menerima banyak unsur-unsur baru dengan sebanyak yang mungkin. Selaras dengan perkembangan hubungan antara dinasti Ming dan negara asing, unsur-unsur luar negara diserap dan dipinjam dalam penciptaan corak busana, menjadikan budaya corak busana dinasti Ming memancarkan pesona yang unik dan majmuk. 

Di samping itu, mengikut sistem feudal yang dikukuhkan lagi pada dinasti Ming, tatatingkat corak busana menjadi lebih ketat. Oleh itu, corak busana bukan sahaja digunakan untuk memperkenalkan kedudukan, tetapi juga mencerminkan sistem dan kesedaran masyarakat pada zaman itu. Corak bermakna memberi salam, popular sekali pada dinasti Ming. Ini disebabkan oleh nafsu yang ramai orang mengejar corak yang melambangkan kuasa dan kedudukan dan hasrat yang ramai orang berdoa untuk keselamatan dan bertuah. Akhirnya, seni corak yang diciptakan oleh rakyat adalah mengikut zaman, ini diakui oleh umun. Seni ini akan diwarisi dan dipelajari dari generasi ke generasi.

Pembangunan corak busana bukan sahaja berdasarkan kebudayaan, tetapi juga mendapat manfaat daripada kemajuan industri kraftangan dan penenunan. Ekonomi komoditi menjadi makmur pada dinasti Ming kerana Kapitalisme mula berkembang di tanah besar China pada 15 abad. Penciptaan corak lebih teknikal dan mahir.


Naga: Corak Utama Busana Dinasti Ming

Naga ialah totem negara China.  Dalam kisah kuno, naga mempunyai janggut harimau, tanduk rusa, cakar helang, dan ekor berbulu lebat. Badannya panjang seperti ular dan bersisik. Naga selalu dianggap sebagai dewa kerana boleh menurunkan hujan, mengeluarkan angin, menelan serta mengeluarkan awan dan ada kuasa lain yang tidak terkira dalam legenda kuno. Keistimewaan corak naga terutama pada jarinya, hanya ada lima batang jari, barulah boleh dianggap sebagai corak naga.

Corak naga paling sempurna pada dinasti Ming, bentuknya istimewa sekali. Selain corak naga tradisional, juga ada naga berjalan, naga bersama awan, ada naga menggulungkan badannya, naga duduk megah, naga yang terbang ke langit atau ke tanah dan lain-lain lagi.

Kepelbagaian corak naga yang sempurna semasa Dinasti Ming

Gelaran Maharaja selalu membawa maksud "天子 (tian zi)", iaitu anak langit pada zaman kuno di China. Baginda juga dianggap sebagai naga yang bertukar menjadi maharaja, menguasai seluruh negara seperti kuasa naga. Dari segi lain, corak naga juga bermakna kuasa maharaja. Dengan hal demikian, sistem corak busana serius sekali pada dinasti ini.


Persalinan Maharaja

Persalinan maharaja Dinasti Ming yang utama berwarna merah dan kuning. Sudah menjadi kebiasaan warna kuning khas untuk maharaja, tetapi maharaja pada dinasti Ming mula memakai persalinan raja berwarna merah kerana nama keluarga, “朱(zhu)” membawa maksud “warna merah” dalam bahasa Mandarin.

Persalinan raja disulam dengan 9 ekor naga. Ia membawa erti "九五之尊 (jiu wu zhi zun)", “九” ialah “Sembilan”, nombor yang paling besar. “五” ialah “lima” dan mewakili pusat nombor. Kedua-dua simbol ini melambangkan kekuasaan tertinggi maharaja.  Kadang-kadang, persalinan raja disulam dengan 8 ekor naga kerana tukang sulam berpendapat bahawa 9 ekor naga terdiri daripada 8 ekor yang disulam pada baju dan satu lagi simbol naga, iaitu maharaja.

Corak naga selalu ditunjukkan bersama dengan 12 bab corak yang lengkap, bermakna keseluruhan negara di bawah taklukan maharaja. Corak persalinan raja berasaskan ajaran simetri tradisional.

Persalinan Maharaja Ming yang disulam dengan 8 atau 9 ekor naga


Zhang Qian (Hidayu)
Kolokium Pelajar KIKBM 2015
Tahap 6

Sejarah Agama Islam di China

Guan Huiqi (Marissa) membuat pembentangan kertas kerja yang bertajuk 'Sejarah Agama Islam di China'

Islam di China sudah dicatat dari zaman Dinasti Tang.  Sejak agama Islam mula masuk ke dalam negara China, sehingga sekarang ada lebih 20,000 ribu orang Cina mempercayai agama ini.  Dalam tempoh ini, melalui 1,300 tahun, agama Islam sudah tersebar dalam hampir 7 dinasti di China.

Dinasti Tang (tahun 618-tahun 907)

Pada tahun 651, selepas Nabi Muhammad meninggal dunia lebih kurang 20 tahun, Uthman ibn Affan (奥斯曼 本 阿凡) telah mengirimkan sebuah rombongan yang diketuai oleh Sad ibu Abi Waqqas (沙德) iaitu bapa saudara Nabi sebelah ibunya ke China. GaoZong (高宗), maharaja Tang yang menerima rombongan itu memerintahkan untuk pembinaan sebuah masjid peringatan di Guang Zhou, masjid ini merupakan masjid pertama di Negara China. Inilah permulan orang Muslim datang ke China dalam catatan sejarah.

Dalam Dinasti Tang, istana kerajaan China sangat mementingkan perdagangan antarabangsa untuk meluaskan sumber ekonomi, jadi istana kerajaan menggubal beberapa dasar, seperti membangunkan “Shi Bosi” (perbadanan kerajaan untuk mengawal perdagangan luar Negara); melebihkan pelabuhan, membuka laluan laut agar kapal boleh belayar; kalau ada pegawai menyumbang kepada menarik kapal perdagangan dari luar negara boleh lebih cepat dinaikkan pangkat. Selain ini, kalau pedagang Muslim datang China untuk berdagang, boleh dapat harga yang lebih murah, kalau menyumbang kepada istana kerajaan, boleh mendapatkan pangkat; Jalan Sutera dipertahankan oleh istana kerajaan. Pedagang Arab yang berulang-alik boleh menggunakan tempat yang khas untuk mereka rehat, boleh mengguna kuda yang diperlihara di tempat itu. Jadi ada ramai pedagang Muslim datang.  Hubungan politik antara Arab dan China juga sangat erat, sejak tahun 651 hingga tahun 789, wakil Arab telah datang China sebanyak 37 kali.

Pembinaan Masjid Huaisheng di Guangzhou pada Dinasti Tang menunjukkan bukti kedatangan Islam ke China

Pedagang muslim yang datang China untuk berdagang, hidup di Guang zhou, Quan zhou, Hang zhou, Chang’an dan tempat-tempat lain. Ada orang mendirikan rumah tangga di China, mereka dipanggil “fan ke” (maksudnya: orang yang datang dari luar negara), anak mereka dipanggil “tu sheng fan ke” (maksudnya: anak yang dilahir oleh orang datang dari luar negara di China). Mereka datang China hanya untuk berdagang, jadi tidak pernah menyebarkan agama Islam, mereka membina masjid, meneguhkan kepercayaan agama Islam, meneguhkan budaya tradisional dalam pihak adat-istiadat pengebumian dan perkahwinan mereka diwarisi turun-temurun, tetapi orang Cina tidak tahu. Bahkan kebanyakan orang China ketika mencatatkan tentang orang Islam bersembahyang macam menghormat dan menakutkan hantu atau lain-lain, pendek kata tidak ada perkataan atau catatan yang tepat.

Dalam dinasti ini, ada sebuah buku bertajuk Jing Xing Ji, penulisnya bernama Du Huan, dia seorang wisatawan yang pernah melawat Asia Barat dan Afrika Utara. Apabila beliau balik dari negara Arab pada tahun 762, beliau telah menulis buku ini.  Beliau ialah orang Cina yang pertama pernah pergi Afrika dan menulis buku. Bukunya menceritakan tentang larangan, kepercayaan, bersembayang, pakaian, makanan serta agama Islam dengan jelas dan teliti.


Du Huan menulis buku 'Jing Xing Ji' berdasarkan hasil lawatan beliau ke Asia Barat dan Afrika Utara

Pada tahun 851, pedagang Arab yang bernama Sulaym (苏莱曼) pernah mencatatkan kehidupan orang Islam yang hidup di Guang zhou. Dia menulis, di tempat yang ada orang Islam hidup berkumpulan, ada sebuah masjid seorang agung, maharaja melantik seorang menjadi pegawai, orang itu mengikut adat istiadat dan peraturan agama Islam, dia bersembahyang bersama dengan orang-orang Islam yang lain, dia mesti adil dan tindakannya mesti mengikut Quran dan adat Islam.

Dinasti Song (tahun 960-tahun 1279)

Sehingga dinasti Song, ada banyak bahan mencatatkan perbuatan pedagang Muslim seperti Song Shi 《宋史》 (sejarah dinasti Song), Ling Wai Dai Da 《岭外代答》 (penulis: Zhou Qu fei), Zhu Fan Zhi 《诸蕃志》 (penulis: Zhao Ru shi, maksudnya catatan tentang beberapa luar Negara), Cheng Shi 《程史》(penulis : Yue Ke).

Terutamanya Song Shi Da Shi Zhuan 《宋史大食传》 (maksudnya: sejarah dinasti Song tentang Negara Arab), buku ini menjelaskan nama, perbuatan, ufti, hasrat, dasar  pedagang yang datang dari Arab.  Juga ada dua legenda tentang sejarah awal Islam di China ditulis pada dinasti ini, salah satunya tentang orang Arab membantu maharaja dinasti Tang menumpaskan pemberontakan 平息叛乱, legenda lain tentang seorang disuruh datang ke China untuk menyebarkan agama Islam.

Selain itu, dalam tempoh ini, ada hal yang lain juga boleh dijadi kebanggaan orang Islam di China, iaitu banyak bangunan Islam. Masjid Huai Sheng, sekarang ia masih wujud di Guang Zhou, ceritanya bangunan ini dibina oleh pengembang ajaran agama Islam yang datang dari Arab–Hangesi untuk mengingati Muhammad. Di Quan Zhou, ada sebuah masjid namanya Qing Jing dibina pada tahun 1131. Masih ada banyak bangunan dibina dan wujud sehingga kini.


Guan Huiqi (Marissa)
Kolokium Pelajar KIKBM 2015
Tahap 6

Isnin, Januari 26, 2015

Sejarah Perkembangan Masjid di China

Chen Nannan (Hajar) membuat pembentangan kertas kerja yang bertajuk 'Masjid di China'

Pada Dinasti Tang (Tahun 651 Masihi), Khalifah ketiga buat pertama kali menghantar utusan ke Bandar Chang’an (Xi’an masa kini) untuk berjumpa dengan maharaja Tang. Selain itu, utusan juga bertanggungjawab untuk memperkenalkan ajaran agama Islam kepada maharaja Tang. Pertemuan itu dianggap sebagai permulaan agama Islam tersebar ke China oleh para ilmuan.

Dinasti Tang, Lima Dinasti dan Sepuluh kerajaan (Tempoh perpecahan politik antara Dinasti Tang dengan Dinasti Song), Dinasti Song hingga ke masa kemunculan kaum Hui, kebanyakan umat Islam yang datang ke China ialah peniaga Arab dan peniaga Parsi. Dalam tempoh itu, kedua-dua jenis tamadun masih tidak bercampuran. Walaupun peniaga tersebut hidup di China, tetapi mereka masih tidak boleh masuk ke dalam masyarakat utama. Sehubungan itu, sistem masjid masih belum dikenali oleh ramai rakyat China. Kesan pembinaan masjid pun tidak mendalam dalam tempoh itu terhadap rakyat China. Pendek kata, masjid di China pada masa itu dibina mengikut reka bentuk struktur masjid di Arab.

Masjid Huaisheng di Guangzhou juga dikenali sebagai Masjid Guangta (Masjid Menara Cahaya), yang dibangun sejak Dinasti Tang. Masjid Huaisheng mempunyai sebuah menara yang setinggi 36 meter berbentuk bulat berwarna kelabu dan kelihatan agak megah. Bangunan masjid ini ialah sebuah contoh bangunan yang bereka bentuk bangunan masjid Arab.

Masjid Huaisheng di Guangzhou telah dibina sejak Dinasti Tang

Masjid Huaisheng di Guangzhou yang dikenali sebagai Masjid Guangta (Masjid Menara Cahaya)

Selain itu, sebuah masjid lain yang dibangunkan pada Dinasti Song, iaitu Masjid Shengyou di Provinsi Quanzhou. Ia juga dibina dengan seni bina Arab diperbuat daripada batu granit. Pintu gerbang di timur dan barat berbentuk melengkung untuk memudahkan penurapan batu bata itu sangat unik, iaitu menggunakan batu berbentuk panjang dan batu segi empat secara berselang-seli supaya bentuk mukanya lebih cantik. Ia pernah musnah akibat bencana gempa bumi semasa Dinasti Ming, antara tahun 1563 hingga 1620.


Masjid Shengyou pula dibina pada masa pemerintahan Dinasti Song di Provinsi Quanzhou

Banyak bangunan masjid yang bereka bentuk Arab telah dibina di kawasan barat daya China.Umpamanya, Masjid Nanguan di Yinchuan, Masjid Xiguan di Lanzhou dan sebagainya. Bangunan masjid yang kelihatan teguh dan menarik tersebut mempunyai keistimewaan yang sama, iaitu bangunan tersebut mempunyai menara yang tinggi, dan pintu lengkung berbentuk separuh bulat yang berwarna hijau. Kemudian terdapat sebuah lagi bangunan yang mempunyai keunikan Islam. Ia dinamakan Bangunan Cerapan Bulan digunakan untuk melihat anak bulan bagi menentukan Ramadhan. Masjid di Wilayah Autonomi Uygur Xinjiang, sama ada besar atau kecil, sangat mementingkan perhiasan pada pintu gerbang. Di sekeliling pintu gerbang itu dihiasi dengan ayat-ayat Al-Quran. Biasanya terdapat dua menara azan yang tegak berdiri di sebelah kiri dan kanan bersambung dengan pintu gerbang itu. Menara masjid di kawasan lain biasanya diperbuat daripada kayu, tetapi menara masjid di Xinjiang kebanyakannya diperbuat daripada batu bata. Batu bata itu diukir dengan pelbagai corak. Seni bina masjid di Xinjiang lebih mendekati reka bentuk Arab kalau berbanding dengan masjid di kawasan lain di China.

Pada Dinasti Yuan, jumlah orang muslim bertambah kerana unsur peperangan. Oleh sebab itu, agama Islam berkembang dengan cepat. Keadaan ini mengeratkan hubungan antara kaum muslim dan bangsa Huaxia dan mendorongkan dua jenis tamadun berkomunikasi dan bercampur. Seterusnya, agama Islam yang berada di China mula dipengaruhi oleh kebudayaan China tetapi menurut peraturan agama Islam.

Pada Dinasti Ming, penduduk etnik Hui, iaitu salah satu kaum yang beragama islam di China. Dalam tempoh itu, reka bentuk masjid China sudah bermula berubah. Masjid Fenghuang, yang dibangunkan semula pada Dinasti Yuan. Dilihat dari luar, masjid ini sudah ada persamaan jika berbanding dengan bangunan traditional China, tetapi bentuk di dalam masih mematuhi peraturan reka bentuk Arab.

Pada Dinasti Ming dan Dinasti Qing, masjid di China sudah mempunyai keunikan sendiri, iaitu masjid yang dibina hasil gabungan seni bina klasik tradisional Cina. Pada masa itu, kebanyakan masjid dibuat dari kayu yang kuat. Masjid Raya Xi’an ialah contoh masjid yang dibina mengikut seni bina klasik tradisional Cina.


Masjid Raya Xi’an yang dibina mengikut seni bina tradisional Cina

Masjid Raya Xi’an




Chen Nannan (Hajar)
Kolokium Pelajar KIKBM 2015
Tahap 6

Sejarah Makanan Halal di China

Zou Meng (Zahida) membuat pembentangan kertas kerja yang bertajuk 'Kebudayaan Makanan Halal di China'

Asal makanan Halal China, harus dikatakan berkembang dengan proses yang Agama Islam tersebar ke China. Menurut catatan, pada tahun 787 Dinasti Tang, Bandar Chang’an (nama dahulu Bandar Xi’an) telah ada 4,000 keluarga orang Hu, kebanyakan orang Hu ialah nenek moyang orang Muslim China. Mereka membuka kedai Hu, membina masjid, menjual roti Huma dan lain-lain. Perniagaan Dinasti Tang berkembang maju, di Bandar Guangzhou telah muncul kawasan yang orang Muslim tinggal.

Ada banyak barangan Parsi dibawa ke China pada masa itu. Katanya,Youxiang dialu-alukan oleh orang Dinasti Tang, Youxiang ini juga daripada Parsi. Buku sejarah Dinasti Tang bukan sahaja mencatat makanan Muslim, tetapi juga mencatat peraturan makanan Agama Islam. Pada tempoh pemerintahan (yingbao) Dinasti Tang, telah ada pegawai sejarah memperkenalkan peraturan makanan Agama Islam “Tidak makan daging babi, daging anjing, daging kuda dan lain, tidak minum arak dan muzik dilarangkan.
 
Konsep makanan halal telah diperkenalkan di China sejak pemerintahan Dinasti Tang

Pada Dinasti Song Utara, adat makanan Islam sudah menjadi sejenis fenomena masyarakat dan mencetuskan perhatian orang bukan Muslim. Buku sejarah Dinasti Song Utara juga mencatat peraturan makanan halal. Makanan halal berkembang maju pada tempoh itu, banyak makanan Halal masyhur sekarang bermula dalam Dinasti ini.

Pada Dinasti Yuan, pegawai sejarah telah mencatat makanan halal dalam resipi istana. Masakanan halal selalu menggunakan bumbu (rempah), bukan sahaja untuk mewangikan makanan, tetapi juga menawar bisa racun dan menghapuskan bau busuk.

Sejak Dinasti Qing, bilangan penduduk Muslim bertambah serata negara, orang Muslim tersebar di seluruh negara. Di kawasan kediaman penduduk utama pun ada restoran makanan halal, banyak restoran makanan halal muncul pada dinasti itu, dan dialu-alukan oleh pelbagai golongan kaum.
Jamuan istana Dinasti Qing yang menghidangkan orang Muslim dengan Jamuan Seekor Kambing merupakan jamuan peringkat tertinggi. Jamuan ini menggunakan seluruh bahagian kambing daripada bahagian yang berbeza. Setiap bahagian seekor kambing digunakan untuk memasak lauk-pauk berbeza. Pendek kata, setiap bahagian kambing boleh dimasak sejenis lauk. Contohnya, telinga kambing ada tiga bahagian iaitu bahagian atas, bahagian tengah dan bahagian bawah. Tiga bahagian ini boleh dimasak menjadi tiga jenis lauk. Dan setiap lauk dalam Jamuan Seekor kambing ada nama yang indah, setiap nama tiada perkataan “kambing” tetapi menggunakan perkataan yang indah dan “visualize”.  Bilik yang digunakan untuk menjalankan Jamuan Seekor kambing mempunyai keistimewaan Agama Islam, kain meja menggunakan warna biru, dan dijahit perkataan “Qingzhen” pada kain meja.  Selain itu, terdapat banyak lauk halal istana Dinasti Qing diwarisi oleh restoran halal sekarang.

Jamuan Seekor Kambing yang terkenal sejak Dinasti Qing untuk dihidangkan kepada orang Islam

Pendek kata, kebudayaan makanan halal China bersejarah lama, bermula pada Dinasti Tang, berkembang pada Dinasti Yuan, Ming, Qing dan membangunkan sistem secara besar-besaran.

Sejarah Lapan Mangkuk Besar Makanan Halal

Dalam kebudayaan makanan halal China, Lapan Mangkuk Besar Makanan Halal amat masyhur dan bersejarah lama. Kerana pada zaman dahulu, kebanyakan orang Muslim China sangat miskin, tetapi mereka suka menghidangkan makanan kepada tetamu. Oleh sebab ini, orang Muslim tekun mencipta jamuan Lapan Mangkuk Besar Makanan Halal. Jamuan ini bukan sahaja jimat tetapi juga mencipta suasana meriah. Kerana Lapan Mangkuk Besar Makanan Halal terdiri daripada pelbagai bahan, jadi nilai khasiatnya bersesuaian dengan teori diet seimbang.

Hidangan Lapan Mangkuk Besar Makanan Halal

Lapan Mangkuk Besar Makanan Halal termasuk 8 jenis makanan, lauk-pauk halal yang masyhur dan mempunyai nilai tradisional di China. Lapan jenis makanan ini direnih, direbus, dibakar atau ditumis-reneh dan lain-lain, kemudian, makanan ini diletakkan di dalam lapan mangkuk yang besar. Makanan ini termasuk sayur-sayuran, daging kambing, daging lembu, daging ayam dan daging ikan. Ini makanan halal tradisional yang dihidangkan untuk tetamu pada majlis perkahwinan, pesta dan keramaian. Hidangan Lapan Mangkuk Besar Makanan Halal ialah standard kehidupan kaya dan kejayaan rakyat Muslim pada zaman dahulu.



Zou Meng (Zahida)
Kolokium Pelajar KIKBM 2015
Tahap 6

Ahad, Januari 18, 2015

Zhaotong: Kampung Halaman Saya

Yang Zhengfei (Fadilah) membuat pembentangan kertas kerja yang bertajuk 'Zhaotong: Kampung Halaman Saya'

Kampung halaman adalah tempat seseorang dilahirkan, tinggal dan hidup dalam jangka masa yang panjang atau pangkal permulaan hidup mereka. Sama ada orang berasal dari kampung halamannya, atau orang tinggal di tempat lain, atau yang tinggal di luar negara, semua orang mempunyai perasaan yang tidak dapat dilupakan dan perasaan teristimewa terhadap kampung halaman. Pendek kata, semua orang suka kampung halaman mereka.

Kampung halaman ialah tempat bermulanya kehidupan, pengalaman hidup sepanjang hayat kita direkodkan dalam kehidupan, ia seperti seorang ibu yang ada perasaan kasih dan sayang, perasaan tersebut akan dimasukkan ke dalam hidup kita.  Semua orang berbangga dan gembira apabila bercerita tentang kampung halaman sendiri, dan kerinduan bagi kampung halaman akan kian lama kian kuat. Ini sebab saya memilih kampung halaman saya sebagai tajuk pembentangan ini.
Zhaotong

Zhaotong dalam Provinsi Yunnan
 
Kampung halaman saya dipanggil Zhaotong. Zhaotong adalah salah sebuah bandar di bawah provinsi Yunnan. Ia terletak di timur laut Provinsi Yunnan, sebuah bandar sejarah yang panjang, kaya dengan kebudayaan, mempunyai sebuah bandar dan sepuluh daerah, dengan kawasan seluas 23,000 kilometer persegi, iaitu satu persepuluh keluasan daripada Malaysia .

Rupa bumi kawasan ini adalah di selatannya tanah tinggi dan utaranya rendah, aras tertingginya adalah 4,040m, aras terendahnya pula adalah 267m. Kawasan ini didiami oleh kaum Han, Yi, Miao, Hui dan beberapa kaum entik yang lain.  Jumlah keseluruhannya ialah 24 jenis etnik daripada bilangan penduduk 5.8 juta.  Kawasan ini mempunyai kelebihan sejarah yang panjang dan geografi yang unik, adat resam etnik daripada sumber semula jadi dan kebudayaan yang berwarna-warni.

Dari segi sejarah, Zhaotong adalah hab kepada Yunnan dan juga adalah buruj "Southwest Silk Road" yang dikenali sebagai "kunci Selatan Yunnan, tekak Barat Sichuan".  Sementara itu, Zhaotong adalah pintu gerbang utara Yunnan untuk pergi ke provinsi Sichuan dan masuk Sungai Yangtze.

Zhaotong ialah salah satu daripada tiga “tempat kelahiran budaya Yunnan", sejarah pembukaannya panjang, orang dahulu mencipta “budaya Shushi” yang bercahaya, meninggalkan banyak tempat bersejarah, ditambah topografi khas, pembentukan ciri-ciri tersendiri menjadikannya sumber pelancongan.
 
Sejarah

Zhaotong mempunyai sejarah awal zaman purba hingga ke Dinasti Qin (kira-kira tahun 221 Sebelum Masihi). Timur Laut Yunnan iaitu Zhaotong ialah salah satu wilayah penempatan manusia awal di China. Ahli-ahli arkeologi telah menemui fosil Paleolitik Homo sapiens "orang Zhaotong " dan tapak kampung asal pada zaman Neolitik batu. Zhaotong ialah kawasan tanah yang ajaib dan aneh, bersejarah purba dan berbudaya primitif. 

Sejarah awal zaman purba di Zhaotong sebelum Dinasti Qin

Pada tahun Sebelum Masihi 250, Raja Xiaowen dari Dinasti Qin mengarahkan Li Bing yang mengawas provinsi Sichuan, membuka gunung sebagai jalan masuk ke provinsi Yunnan, disebabkan jalan itu sepanjang lima kaki, orang selalu memanggil jalan itu jalan “Wuchi”. Tambahan pula Zhaotong kebetulan terletak di pusat laluan itu, dengan sebab ini, Zhaotong ialah kawasan yang menerima pengaruh kebudayaan dari kawasan pedalaman yang paling awal di provinsi Yunnan. 

Budaya  "Shushi"

Dinasti Han Barat menubuhkan kota “Shushi” di bandar Zhaotong, inilah kali pertama Zhaotong diletakkan di bawah pengurusan pemerintah pusat. Sejak Dinasti Han Barat hingga tempoh tahun keenam Tianbao Dinasti Tang, Zhaotong diperintah oleh kuasa pemerintah pusat kira-kira selama 800 tahun.

Kota "Shushi" di Zhaotong


Yang Zhengfei (Fadilah)
Kolokium Pelajar KIKBM 2015
Tahap 6

Perkahwinan Tradisi Cina

Yang Mei (Atiqah) membuat pembentangan kertas kerja yang bertajuk 'Perbandingan Majlis Perkahwinan Tradisi Cina dan Melayu'

Perkahwinan adalah satu pilihan yang penting dalam kehidupan, ia boleh menjadi pengakhiran cinta, dan ia juga boleh menjadi satu permulaan cinta. Perkahwinan adalah seperti air, air sederhana dan tak ada rasa. Tiada sesiapa yang bosan untuk minum air, dan mahu berubah minum cola, tetapi akhirnya dia juga perlu minum air. Saya berfikir bahawa perkahwinan adalah proses cinta dibangunkan sehingga peringkat kematangan, ia adalah musim perolehan cinta. Cinta yang tidak ada perkahwinan hanyalah gambar kabur, tetapi perkahwinan adalah lukisan kecantikan yang sebenar. Dengan perkahwinan dalam kehidupan, barulah hidup kita lebih indah dan bermakna.

Perkahwinan adalah salah satu sistem yang dimiliki bersama masyarakat manusia. Dari zaman dahulu hingga sekarang, perkahwinan adalah penting untuk sesiapa sahaja. Perkahwinan ialah kehormatan bagi ibu bapa dan saudara mara. Perkahwinan ialah bunyi loceng kegembiraan dalam keluarga yang baru. Perkahwinan adalah saksi intim kepada cinta sejati. Perkahwinan itu ialah majlis yang membuka hubungan antara suami dan isteri di tempat awam. Perkahwinan membolehkan pengantin berkenalan dengan semua saudara-mara, dan supaya kedua-dua pengantin menyerap ke dalam bulatan kehidupan satu sama lain. Jadi, hampir setiap kebudayaan masyarakat terdapat adat perkahwinan. Namun, negara yang berbeza mempunyai adat perkahwinan yang berbeza.

Perkahwinan: Tradisi Cina

Proses perkahwinan purba berbanding dengan proses moden mempunyai sedikit perbezaan. Proses perkahwinan moden menunjukkan upacara diadakan pada hari perkahwinan itu misalnya, “tiga buku enam upacara” meliputi semua buku dan upacara daripada bercakap tentang perkahwianan sehingga hari berkahwin. Sama dengan perkahwinan moden, dalam adat perkahwinan tradisional keseluruhan kejiranan dan saudara-mara akan diberitahu. Ini untuk mendapatkan kebenaran dan keterjaminan masyarakat. Di samping itu, adat perkahwinan tradisional membolehkan suami dan isteri yang berkahwin mendapatkan pengakuan daripada nenek moyang dan mesti bertanggungjawab untuk menjaga ibu bapa. Jadi, pada zaman dahulu, lelaki dan wanita, jika tidak melalui proses perkahwinan iaitu “tiga buku enam upacara”, jadi mereka tidak diakui oleh orang ramai; upacara perkahwinan yang sempurna itu tidak akan secara langsung memberi kesan bagi perkahwinan. Walau bagaimanapun, dalam tempoh yang berbeza pada dinasti China, upacara perkahwinan juga berbeza. Saya hanya memperkenalkannya secara ringkas.


Upacara mengusung pengantin perempuan ke rumah pengantin lelaki

Dalam masyarakat feudal purba, perkahwinan bergantung kepada “perintah ibu bapa, percakapan orang pengantara”, oleh itu, semua upacara yang sebelum perkahwainan, meliputi memilih jodoh hingga siap perkahwinan formal dan lain-lain satu siri pautan, hampir semua dikerjakan oleh kedua-dua ibu bapa, orang yang berkahwin tidak masuk campur.

Oleh kerana kedudukan sosial lelaki lebih dihormati berbanding dengan wanita, maka lamaran diadakan oleh pihak lelaki dengan aktif. Ibu bapa pihak lelaki mahu isteri untuk anak mereka, jadi yang pertama mereka akan mencari orang pengantara untuk mencadangkan perkahwinan kepada pihak perempuan. Jika ibu bapa pihak wanita menerima perkahwinan ini, mereka pun mula tanya nama dan lain-lain.

“Tiga buku enam upacara” ialah sejenis adat perkahwinan tradisional China. “Tiga buah buku” bermaksud buku digunakan dalam proses “Enam upacara”, meliputi surat tawaran, buku tentang hantaran emas kahwin, buku tentang beristeri. "Enam upacara" merujuk kepada ringkasan proses yang dari peminang hingga perkahwinan keseluruhan. "Enam upacara" merujuk Na Cai (meminang), Wen Ming (tanya nama, Na Ji (hantar hadiah), Na Zheng (menghantar hantaran emas kahwin), Qing Qi ( tetapkan hari perkahwinan) dan menyambut pengantin perempuan.

“Tiga buku enam upacara” bermaksud tiga buah buku yang digunakan dalam enam upacara perkahwinan tradisi Cina

Adat perkahwinan tradisional China adalah sangat rumit, sebelum perkahwinan juga terdapat enam buah upacara penting. Iaitu tidak termasuk upacara untuk menyambut pengantin perempuan pada hari perkahwinan itu, Na Cai (meminang) ,Wen Ming (tanya nama), Na Ji (hantar hadiah), Na Zheng (menghantar hantaran emas kahwin), Qing Qi (tetapkan hari perkahwinan) dan kemudian menambah satu upacara lagi iaitu An Chuang (meletakkan katil), ini semua ialah majlis sebelum perkahwinan.


Upacara tradisi di rumah pengantin lelaki


Yang Mei (Atiqah)
Kolokium Pelajar KIKBM 2015
Tahap 6

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
Twitter Delicious Facebook Digg Stumbleupon Favorites More

 
Powered by Blogger